Sakramenty

Sakrament chrztu

1. Właściwym miejscem udzielania chrztu jest własny kościół parafialny (kan. 857 KPK). W parafii Kazimierzówka udziela się chrztu w II niedzielę miesiąca, oraz w  drugi dzień świąt Wielkiej Nocy i Bożego Narodzenia, podczas mszy świętej o godz. 12.00.

2. Rodzice powinni zgłosić dziecko do chrztu przynajmniej tydzień przed planowanym terminem (przed wspomnianymi świętami dwa tygodnie wcześniej). Należy przy tym okazać świadectwo urodzenia z USC. W przypadku, gdy chrzest ma się odbyć poza własną parafią, niezbędna jest pisemna zgoda własnego proboszcza.

3. Rodzice i chrzestni zobowiązani są do uczestnictwa w katechezie przedchrzcielnej (w parafii katecheza taka odbywa się po spisaniu aktu chrztu, w  kancelarii w uzgodnionym czasie). Powinni także przystąpić do sakramentu pokuty i pojednania.

4. Rodzicami chrzestnymi mogą być praktykujący katolicy, mający co najmniej 16 lat, którzy przyjęli już sakrament bierzmowania. Powinni okazać stosowne zaświadczenie od duszpasterza parafii, w której mieszkają. Funkcji rodziców chrzestnych nie mogą pełnić osoby niepraktykujące lub pozostające w niesakramentalnych związkach małżeńskich, a także uczniowie, którzy nie uczestniczą w katechezie szkolnej.

5. Akt chrztu jest sporządzany i podpisywany przez rodziców i chrzestnych w ciągu tygodnia przed terminem chrztu, w godzinach pracy kancelarii parafialnej. W wyjątkowych wypadkach rodzice chrzestni spoza parafii mogą złożyć podpisy w dniu chrztu, w godz. 11.45 ? 12.00.

6. Prosimy o punktualne przybycie na liturgię chrzcielną oraz o zabranie ze sobą tzw. białej szaty i świecy chrzcielnej.

7. Chrzest jest włączeniem do Kościoła i powinien być dniem radości dla całej rodziny. Najpiękniejszym darem dla dziecka jest modlitwa i przyjęcie Komunii świętej w jego intencji przez wszystkich najbliższych.

8. W parafii Kazimierzówka na zakończenie roku jest odprawiana msza święta w intencji dzieci, które w mijającym roku przyjęły sakrament chrztu.

10. W przypadku uzasadnionych wątpliwości, czy dziecko zostanie wychowane w duchu wiary, chrzest może zostać odłożony.

Pogrzeb katolicki

1. Pogrzeb jest czynnością liturgiczną nawiązującą do religijności zmarłego i wyrazem wiary jego rodziny.

2. Obrzędy pogrzebowe zatwierdzone przez Stolicę Apostolską przewidują kilka form liturgii np.: Msza św. lub bez niej (w zależności od poziomu religijnego zmarłego i okoliczności jego śmierci).

3. Formalności związane z pogrzebem, rodzina załatwia w kancelarii parafialnej, przedstawiając następujące dokumenty:

a) akt zgonu z USC

b) informację o przyjęciu sakramentów św. (dokument od kapelana szpitalnego lub od duszpasterza z parafii o zaopatrzeniu zmarłego w domu rodzinnym)

c) pisemną informację o zmarłym wystawioną przez właściwego ks. proboszcza (jeżeli zmarły zamieszkiwał poza terenem parafii)

4. Modlitwa, a zwłaszcza pełne uczestnictwo we Mszy św. pogrzebowej (przyjęcie Komunii św.) jest najcenniejszym darem dla zmarłego.

5. Informujemy uczestników pogrzebu, że jest zwyczaj odmówienia różańca poprzedzający Mszę św. pogrzebową. W tym czasie rodzina i uczestnicy pogrzebu mogą przystąpić do sakramentu pokuty.

6. Także po pogrzebie należy zmarłym zapewnić stałą pomoc modlitewną polecając ich Miłosierdziu Bożemu:

a) Msza św. w 30 dzień po śmierci

b) Msza św. miesięczna

c) Msza św. w rocznicę śmierci

d) Msza św. w innych terminach (np. w dzień imienin)

e) „Wypominki” w miesiącu listopadzie

7. W parafii MB Częstochowskiej w Kazimierzówce pod koniec grudnia jest odprawiana Msza św. za wszystkich zmarłych w danym roku.

8. Pogrzeb katolicki nie przysługuje tym, którzy świadomie i dobrowolnie zerwali łączność z Kościołem lub zmarli bez pokuty w gorszących okolicznościach albo z pogardą dla religii Kościoła, uparcie odmawiając przyjęcia sakramentów.

 

Sakrament małżeństwa

1. Małżeństwo można zawrzeć we własnej parafii narzeczonego lub narzeczonej. Zgodnie z prawem kościelnym o tym, do której parafii się należy, decyduje faktyczne zamieszkanie, a nie zameldowanie (kan. 102 KPK).

2. Narzeczeni mają obowiązek zgłosić się do kancelarii w swojej parafii najpóźniej na trzy miesiące przed planowaną datą ślubu, aby spisać protokół przedślubny. Powinni przedstawić wówczas następujące dokumenty:

– dowód osobisty,

– aktualne świadectwo chrztu (wystawione nie dawniej niż przed 6 miesiącami),

– świadectwo bierzmowania (jeżeli brak adnotacji o bierzmowaniu na świadectwie chrztu),

– w przypadku wdowców i osób rozwiedzionych ? dodatkowe dokumenty poświadczające stan wolny,

– świadectwo religii z ostatniej klasy.

Sam termin ślubu można uzgodnić odpowiednio wcześniej.

3. Przygotowanie duchowe do małżeństwa obejmuje:

– udział w cyklu katechez przedmałżeńskich (informacja o terminach ? w kancelarii i na tablicy ogłoszeń),

– trzy indywidualne spotkania w poradni rodzinnej,

– dwukrotną spowiedź – po spisaniu protokołu oraz w ostatnim tygodniu przed ślubem.

4. W ostatnim tygodniu przed ślubem narzeczeni wraz ze świadkami zgłaszają się do parafii, w której ma się odbyć ceremonia, w celu spisania aktu zawarcia małżeństwa, przedstawiając następujące dokumenty:

– indeks katechez przedmałżeńskich z wpisem drugiej spowiedzi przedślubnej,

– licencję, jeżeli małżeństwo zawierane jest poza własną parafią,

– zaświadczenie z USC uprawniające do ?ślubu konkordatowego? lub świadectwo wcześniej zawartego małżeństwa cywilnego.

5. Do ślubu na terenie parafii innej, niż własna parafia narzeczonego lub narzeczonej, wymagana jest pisemna zgoda własnego proboszcza jednej ze stron (tzw. licencja). Wydaje się ją po zakończeniu przygotowania do małżeństwa, a więc po spisaniu protokołu przedślubnego, opublikowaniu zapowiedzi i ukończeniu nauk przedmałżeńskich.

6. Filmowanie i fotografowanie uroczystości ślubnej podlega przepisom liturgicznym i musi być wcześniej uzgodnione z duszpasterzem.

 

Sakrament chorych

Sprawując duszpasterstwo chorych, Kościół służy samemu Chrystusowi w cierpiących członkach Mistycznego Ciała. Spełnia on polecenia Pana Jezusa, by troszczyć się o chorych i naśladuje Jego przykład. Jezus bowiem „przeszedł dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich”. Troskę tę okazuje Kościół nie tylko odwiedzając chorych, lecz także podnosząc ich na duchu przez sakrament namaszczenia i pokrzepiając sakramentem Eucharystii. Czyni to w czasie trwania choroby oraz wtedy, gdy chorzy znajdują się w niebezpieczeństwie śmierci.

Sakramentu namaszczenia chorych udziela się chorym, namaszczając ich na czole i dłoniach poświęconym olejem z oliwek wymawiając następujące słowa:

PRZEZ TO ŚWIĘTE NAMASZCZENIE NIECH PAN W SWOIM NIESKOŃCZONYM MIŁOSIERDZIU WSPOMOŻE CIEBIE ŁASKĄ DUCHA ŚWIĘTEGO. PAN, KTÓRY CI ODPUSZCZA GRZECHY, NIECH CIĘ WYBAWI I ŁASKAWIE PODŹWIGNIE.

Sakrament namaszczenia chorych sprawowany jest w sposób uroczysty  w Światowy Dzień Chorego, 11-go lutego, o godz. 10:00.

Sakrament pokuty i Eucharystii (jeśli jest taka potrzeba – namaszczenia chorych) udzielany jest chorym w każdy I piątek miesiąca po uprzednim zgłoszeniu  w kancelarii. W sytuacjach nagłych sakrament  namaszczenia udzielany jest w każdej chwili.

 

Sakrament bierzmowania

Każdy ochrzczony jeszcze nie bierzmowany może i powinien otrzymać sakrament bierzmowania. Przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Przez sakrament bierzmowania ochrzczeni jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej (por. Katechizm, 1285, 1306).

SAKRAMENT BIERZMOWANIA DLA DOROSŁYCH, MOŻE OTRZYMAĆ OSOBA SPEŁNIAJĄCE NASTĘPUJĄCE KRYTERIA:

  • ukończyła 18 rok życia
  • otrzymała sakrament chrztu św.
  • przystąpiła już do sakramentu I Komunii św. i sakramentu pokuty
  • nie ma przeszkód do otrzymania rozgrzeszenia w sakramencie pokuty (np. osoby żyjące w związku niesakramentalnym: które zawarły tylko kontrakt cywilny, jak również żyjące w konkubinacie)
  • zostanie odpowiednio przygotowana do sakramentu bierzmowania

ISTNIEJĄ NASTĘPUJĄCE MOŻLIWOŚCI PRZYGOTOWANIA SIĘ DO SAKRAMENTU BIERZMOWANIA:

  • Indywidualne przygotowanie  kandydata we własnej parafii po wcześniejszym zgłoszeniu.
  • Przygotowania się do bierzmowania w parafii katedralnej. Spotkania formacyjne odbywają się począwszy od I niedzieli miesiąca (września, listopada, stycznia, marca, maja) po mszy świętej o g. 8.30, w sali nr 2 przy kancelarii parafialnej.
  • Trzecią proponowaną formą przygotowania dorosłych do bierzmowania są intensywne kursy weekendowe prowadzone przez Pallotyńską Szkołę Nowej Ewangelizacji („Kurs Nowe Życie”). Odbywają się one co miesiąc w domu rekolekcyjnym sióstr franciszkanek misjonarek Maryi (Lublin, ul. Nałęczowska 241). Rozpoczęcie w piątek o g. 18.00, zakończenie w niedzielę o      godz. 13.00. Koszt: 140 zł (w tym noclegi i posiłki).

Najbliższe terminy „Kursu Nowe Życie” oraz formularz rejestracyjny znajdują się na stronie internetowej: http://snepallotyni.pl/zapisy-na-kursy

Na powyższy kurs kandydat powinien posiadać pisemne skierowanie podpisane przez duszpasterza własnej parafii.

DATA I MIEJSCE BIERZMOWANIA

Bierzmowanie osób dorosłych, które nie przystąpiły do tego sakramentu podczas nauki w gimnazjum, odbywa się w parafii macierzystej w terminie ustalonym lub 16. dnia każdego miesiąca (z wyjątkiem lipca i sierpnia) w archikatedrze lubelskiej, podczas mszy świętej o g. 19.00. Jeśli w dniu tym przypada sobota lub niedziela, wówczas bierzmowanie odbywa się w najbliższy poniedziałek.

 ŚWIADEK BIERZMOWANIA

Na postawie Kan. 874 – § 1. Do przyjęcia zadania świadka bierzmowania może być dopuszczony ten, kto:

  • jest wyznaczony przez przyjmującego bierzmowanie albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza bierzmowania, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;
  • ukończył 16 lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;
  • jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
  • jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;

Świadkiem może być również ojciec lub matka przyjmującego bierzmowanie.

Dlatego nie mogą być świadkami bierzmowania osoby, które: żyją w związkach niesakramentalnych, nie mają sakramentu bierzmowania oraz młodzież nie uczęszczająca na lekcje religii.